اهداف فصلنامه «حکمرانی و توسعه سیاست در آموزش عالی»

  • تولید و گسترش دانش تخصصی در حوزه‌های حکمرانی دانشگاهی، سیاست‌گذاری آموزش عالی، ساختارهای تصمیم‌گیری و اصلاحات سازمانی در نظام آموزش عالی، با رویکردی نقادانه، تحلیلی و مبتنی بر شواهد.
  • ایجاد فضای علمی-سیاستی برای گفت‌وگوی آزاد و سازنده بین پژوهشگران، سیاست‌گذاران، مدیران دانشگاهی و ذی‌نفعان نظام آموزش عالی در مورد چالش‌ها، فرصت‌ها و راهبردهای تحول در این حوزه.
  • تحلیل و نقد سیاست‌های کلان آموزش عالی در سطح ملی و بین‌المللی، با تأکید بر اثربخشی، عدالت، پاسخگویی و همسویی با اسناد بالادستی کشور و اهداف جهانی توسعه پایدار (به‌ویژه SDG 4).
  • بررسی الگوهای حکمرانی دانشگاهی در جهان و تطبیق آن‌ها با بافت فرهنگی، سیاسی و ساختاری ایران، به‌منظور ارائه راهکارهای بومی‌شده برای تقویت استقلال علمی، شفافیت و کارایی دانشگاه‌ها.
  • حمایت از پژوهش‌های بین‌رشته‌ای در تقاطع علوم تربیتی، علوم سیاسی، مدیریت، حقوق، جامعه‌شناسی و اقتصاد، با محوریت مسائل آموزش عالی و حکمرانی آن.
  • ارتقای کیفیت سیاست‌گذاری آموزش عالی از طریق ترویج فرهنگ «سیاست‌گذاری مبتنی بر شواهد» (Evidence-Based Policy Making) و انتشار یافته‌های پژوهشی کاربردی و راهبردی.
  • توسعه نظریه‌های بومی در زمینه حکمرانی و سیاست آموزش عالی در جهان اسلام و ایران، فراتر از تقلید از الگوهای غربی، و با توجه به ویژگی‌های هویتی، فرهنگی و تمدنی جامعه ایرانی.
  • همکاری با نهادهای ملی و بین‌المللی فعال در حوزه آموزش عالی (مانند وزارت علوم، شورای عالی انقلاب فرهنگی، UNESCO، IAU و EUA) برای تبادل دانش و تقویت جایگاه علمی فصلنامه در سطح منطقه‌ای و جهانی.

محورهای دریافت مقاله در فصلنامه «حکمرانی و توسعه سیاست در آموزش عالی»

۱. حکمرانی دانشگاهی و ساختارهای تصمیم‌گیری
مدل‌های حکمرانی دانشگاهی (مشارکتی، بوروکراتیک، رهبری‌محور، هیئت‌محور)
نقش شوراهای دانشگاهی، هیئت امنا و ریاست در تصمیم‌گیری
استقلال علمی و دانشگاهی: چالش‌ها و راهکارها
پاسخگویی (Accountability) و شفافیت در مدیریت دانشگاه‌ها
رابطه دولت و دانشگاه: تعادل بین نظارت و استقلال
۲. سیاست‌گذاری آموزش عالی در سطح ملی و بین‌المللی
تحلیل اسناد بالادستی آموزش عالی 
سیاست‌گذاری مبتنی بر شواهد (Evidence-Based Policy Making)
مقایسه سیاست‌های آموزش عالی در کشورهای مختلف
همسویی سیاست‌های آموزش عالی با اهداف توسعه پایدار (SDG 4)
نقش نهادهای فراملی (UNESCO, World Bank, EUA) در شکل‌دهی به سیاست‌های آموزش عالی
۳. اصلاحات ساختاری و تحول در نظام آموزش عالی
تحول بنیادین: فرصت‌ها، چالش‌ها و ارزیابی اثرات
بازنگری در ساختارهای سازمانی دانشگاه‌ها
ادغام، ادغاد یا ایجاد مؤسسات آموزش عالی جدید
اصلاح نظام استخدام، ارتقا و ارزشیابی اعضای هیئت علمی
کاهش دوره‌های تحصیلی و پیامدهای سیاستی آن 
۴. رهبری آکادمیک و مدیریت استراتژیک در آموزش عالی
ویژگی‌های رهبری تحول‌آفرین در دانشگاه‌ها
مدیریت تغییر و نوآوری در محیط آکادمیک
نقش رؤسا، عمدای دانشکده و مدیران ارشد در اجرای سیاست‌ها
فرهنگ سازمانی دانشگاه‌ها و تأثیر آن بر عملکرد
۵. عدالت، دسترسی و تنوع در آموزش عالی
سیاست‌های عدالت آموزشی و جنسیتی در آموزش عالی
آموزش عالی برای سالمندان و یادگیری طول عمر (با توجه به علاقه شما به پیوند آموزش عالی و سالمندی)
تنوع فرهنگی و فکری در محیط دانشگاهی
۶. اقتصاد و منابع آموزش عالی
سیاست‌های تأمین مالی دانشگاه‌ها (دولتی، خصوصی، شراکت عمومی-خصوصی)
کارایی اقتصادی و بهینه‌سازی منابع در آموزش عالی
هزینه-فایده سیاست‌های آموزش عالی
رابطه آموزش عالی و بازار کار
۷. جهانی‌شدن، دیجیتالی‌شدن و آینده آموزش عالی
چالش‌های جهانی‌شدن و حفظ هویت فرهنگی
سیاست‌های آموزش عالی در فضای دیجیتال و پسادانشگاهی
هوش مصنوعی، یادگیری الکترونیکی و تحولات سیاستی مرتبط
شبکه‌سازی بین‌المللی دانشگاه‌ها و اثرات آن بر حکمرانی
۸. مطالعات موردی و تطبیقی
تحلیل موفقیت‌ها و شکست‌های سیاست‌های آموزش عالی در ایران
مطالعات تطبیقی بین کشورهای اسلامی، منطقه‌ای یا جهانی
درس‌های آموخته‌شده (Lessons Learned) از اصلاحات آموزش عالی